Με βάσιμες ελπίδες για το καλύτερο δυνατό

Ο Κωστής Μπότσαρης αναλύει μέσω του προσωπικού του blog το όνειρο της πιθανής συμμετοχής του ΠΑΟΚ στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
0
Κωστής Μπότσαρης
05/08/2019 • 10:09
ΠΑΟΚ
  • shares
Το όνειρο της πρώτης συμμετοχής σε ομίλους Champions League για τον ΠΑΟΚ έμοιαζε πιο πιθανό ποτέ στο τέλος της προηγούμενης σεζόν, τόσο ελέω της κατάκτησης του Πρωταθλήματος όσο κι εν γένει της εικόνας αλλά κι όσων κατάφερε αυτήν η ομάδα. Σήμερα, τρεις μήνες μετά δεν έχει ... ξεθωριάσει απλώς μοιάζει πιο δύσκολο κι απαιτεί περισσότερα από όλους όσοι θέλουν να το κάνουν πραγματικότητα. 

Κανείς δεν περίμενε κάτι εύκολο σε μια τέτοια διαδρομή που πέρα από τον επικείμενο τρίτο προκριματικό γύρο περιλαμβάνει και το ζευγάρι των αγώνων στα πλέι οφ πριν από τους ομίλους της διοργάνωσης. Άλλο όμως αυτό κι άλλο να προκύπτει στο διάβα σου η ομάδα – έκπληξη της περσινής διοργάνωσης που έφτασε μέχρι και τους ημιτελικούς συνδυάζοντας σπουδαίο θέαμα και ουσία. 

Ο «Δικέφαλος» δεν υπήρξε εντυπωσιακός ως προς το θέαμα, ήταν όμως και περισσότερο από τους Ολλανδούς αποτελεσματικός. Κόντρα σε εντελώς διαφορετικά μεγέθη έβαλε στόχους που είτε δεν είχε καταφέρει στο πρόσφατο παρελθόν, είτε δεν τους είχε πετύχει ποτέ. Πρωτάθλημα έπειτα από τριάντα τέσσερα χρόνια έχοντας ξεκινήσει με βαθμούς μείον, αήττητος κάτι που είχε κάνει μόνον ο Παναθηναϊκός τη δεκαετία του ’60 σε διαφορετικές συνθήκες σε όλα τα επίπεδα και πρώτο νταμπλ στην ιστορία του. Εν ολίγοις απέδειξε πως γνωρίζει και να ονειρεύεται αλλά και να δίνει ... «σάρκα και οστά» στα όνειρά του.  

Κι όλα αυτά μέσα από διάφορες αντιξοότητες, με κυριότερες όλων τις απώλειες. Έχασε τον Δεκέμβριο τον Βέρνμπλουμ τον Απρίλιο τον Μαουρίσιο και λίγο μετά τον Βιεϊρίνια. Τίποτα από όλα αυτά δε στάθηκε ικανό να ανακόψει τη φρενήρη πορεία του. Και τρία 24ωρα πριν από την έναρξη της νέας σεζόν έχασε και την τεχνική του ηγεσία που έπαιξε καταλυτικό ρόλο σε όλα τα παραπάνω. Στη ζωή όμως τίποτα δε συμβαίνει στην τύχη. Όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Κι οι λεγόμενες «αναποδιές» είναι δοκιμασίες που τεστάρουν αντοχές και ικανότητες. 

Ο ΠΑΟΚ έδειξε ζηλευτά αντανακλαστικά προχωρόντας μέσα σε χρόνο – ρεκόρ στη συνεργασία με τον Αμπέλ Φερέιρα. Στο πρόσωπο του 41χρονου Πορτογάλου τεχνικού βρήκε ένα νέο, φιλόδοξο κι αποφασισμένο να πετύχει άνθρωπο που δε φοβάται τις προκλήσεις. Αντιθέτως – αποδεδειγμένα – «τρέφεται» από αυτές. Βρήκε έναν προπονητή με ισχυρή προσωπικότητα, πεπεισμένο πως μπορεί να πετύχει σημαντικά πράγματα σεβόμενος πρόσωπα και καταστάσεις μεν αλλά πάντα μέσα από τον δικό του τρόπο και – προ πάντων – τη δική του φιλοσοφία γύρω από το ποδόσφαιρο. 

Άμεσα επέβαλε τα δικά του «θέλω» από μικρές – ασήμαντες για πολλούς αλλά όχι για τον ίδιο – λεπτομέρειες, όπως ο ... χαιρετισμός του ίδιου και των συνεργατών του με τους ποδοσφαιριστές πριν από κάθε προπόνηση, μέχρι τα πλέον καίρια όπως τέτοιο είναι αυτό που θέλει να παρουσιάζει η ομάδα του σε κάθε αγώνα. Το 4-2-3-1 μπήκε στην άκρη και το 4-4-2 αποτελεί τη νέα πραγματικότητα. Δεν απαξίωσε, δεν υποτίμησε, δεν καθαίρεσε, απλώς προτίμησε κι επέλεξε αυτό που γνωρίζει καλά ο ίδιος ότι μπορεί να φέρει τη νέα του ομάδα στα επιθυμητά για τον ίδιο και τους φίλους της επίπεδα. 

Στάθηκε τυχερός καθώς συνεργάζεται με μια ομάδα όπου το πορτογαλικό στοιχείο κυριαρχεί είτε άμεσα είτε έμμεσα. Συμπατριώτης τεχνικός διευθυντής (σ.σ. Μπράνκο), συμπατριώτης κι ο νυν αρχηγός της (σ.σ. Βιεϊρίνια), ποδοσφαιριστές με γνώση της χώρας και της κουλτούρας του ποδοσφαίρου της (σ.σ. Βαρέλα, Μίσιτς), ποδοσφαιριστές που τον καταλαβαίνουν άπταιστα στη μητρική του γλώσσα (σ.σ. Μάτος, Ροντρίγκο, Αουγκούστο, Ζαμπά, Μαουρίσιο, Ενρίκε, Βιεϊρίνια, Βαρέλα) κι ο ... ιδεατός μεταφραστής για όλους τους υπόλοιπους. Στοιχεία που έκαναν τη ζωή του μα κυρίως το έργο του πολύ πιο εύκολα μεταδόσιμο στα μέλη της νέας του ομάδας. 

Αφιέρωσε το πρώτο μέρος του βασικού σταδίου της προετοιμασίας για να μάθει κι επέλεξε το δεύτερο για να περάσει στην πράξη όλα όσα θεωρητικά προηγήθηκαν. Κατέστησε σαφές και δημόσια τις σκέψεις και τα «θέλω» του, χωρίς ν’ αποφύγει αυτά που για πολλούς θεωρούνται ... επικίνδυνα μονοπάτια. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν θα επιτύχει ή όχι. Αυτό όμως που κανείς δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει είναι πως πληροί απολύτως τις προϋποθέσεις για να δικαιούται της ευκαιρίας να προσπαθήσει. 

Σε σχέση με πέρσι, ο ΠΑΟΚ έχασε δυο από τα αμυντικά του χαφ κι αυτήν ήταν η πλέον σημαντική του απώλεια καθώς χρονκά συνέπεσε με την αναγκαστική απουσία των τραυματιών Βέρνμπλουμ – Μαουρίσιο, που σημειωτέον μαζί με τον Βιεϊρίνια είναι τα υψηλότερα συμβόλαια της ομάδας! Κάτι που σημειώνεται για ν’ αντιληφθεί κανείς και την αξία τους για τον σύλλογο, αν δυσκολευόταν να το κατανοήσει ως τώρα. Ένα κενό το οποίο καλύφθηκε με καθυστέρηση μέσα από την απόκτηση του Αουγκούστο, ενός φέρελπι Βραζιλιάνου αλλά που για πρώτη φορά πέρασε τον Ατλανατικό για να δείξει τί αξίζει σε εντελώς διαφορετικά ποδοσφαιρικά δεδομένα σε σχέση με αυτά που είχε συνηθίσει και πολύ πιο πρόσφατα με τον Εσίτι. Έναν ποδοσφαιριστή με στοιχεία που σίγουρα έλειπαν από τον «Δικέφαλο».

Πέραν αυτών, μια από τις πλέον καταλυτικές κινήσεις κάλυψης αυτού του κενού προήλθε από μια ... εσωτερική μεταγραφή. Αυτήν του Ομάρ Ελ Καντουρί, που από τη μεσοεπιθετική γραμμή βρέθηκε λίγο πιο μπροστά από την αντίστοιχη αμυντική οργανώνοντας το παιχνίδι της ομάδας του. Ένας ρόλος στον οποίον ανταποκρίθηκε εξαιρετικά την περιόδο της προετοιμασίας αλλά στην περίπτωσή του το μόνιμο ερωτηματικό στα χρόνια της παρουσίας του στην Τούμπα είναι η υγεία του, καθώς συχνά ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, όπως συμβαίνει κι αυτήν τη στιγμή, μ’ ένα πρόβλημα στην πλάτη, που εκ πρώτης όψεως μοιάζει δύσκολο να τον κρατήσει εκτός – τουλάχιστον – από το ματς της Τρίτης. 

Το τί κατάφερε η ομάδα πέρσι και το τί δείχνει ικανή να καταφέρει στη σεζόν που ξεκίνησε φάνηκε κι από την ανταπόκριση του κόσμου που ... εξαφάνισε τα εισιτήρια διαρκείας. Δεν είναι – μόνον – η αγάπη τους προς τον σύλλογο. Είναι κι η πίστη τους γι’ αυτό που βλέπουν να οικοδομείται. Μπορεί να είναι και το ένστικτο. Μπορεί η επιτυχία να μην περιμένει στην επόμενη – ποδοσφαιρική – «γωνία». Είναι όμως όλο αυτό το ... πακέτο που βγάζει «υγεία» και δημιουργεί βάσιμες ελπίδες για το καλύτερο δυνατό. 


Με συνείδηση και σεβασμό, πρώτα των εαυτών τους και μετά των Ολλανδών αντιπάλων τους, που για τρίτη φορά μέσα σε λίγα χρόνια ανταμώνουν, ξέρουν καλύτερα από τον κάθε έναν τί θα βρουν μπροστά τους. Το αν έφυγαν ποδοσφαιριστές από τον Άγιαξ, αν παίζουν κάποιοι βασικοί την Τρίτη το βράδυ ή όχι, είναι θέματα προς συζήτηση για όλους πλην των ιδίων. Η ομάδα του κ. Τεν Χάαγκ διαθέτει μια από τις καλύτερες ποδοσφαιρικές ακαδημίες του κόσμου και γνωρίζουν πώς ν’ αντικαθιστούν τα κενά τους. 


Όσο σημαντικό είναι αυτό το ζευγάρι αγώνων για τον ΠΑΟΚ άλλο τόσο είναι και για τον «Αίαντα». Συνεπώς, ότι κι αν προηγήθηκε στο ματς της πρεμιέρας του πρωταθλήματός τους με τη Φίτεσε μικρή σημασία έχει. Είναι δυο ενενηντάλεπτα που ο κάθε ένας θα προσπαθήσει να βγάλει τον καλύτερό του εαυτό και ως μονάδες και ως σύνολο προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους. Από εκεί και πέρα, οι παράμετροι – όπως η τύχη – είναι πολλές, όμως η βασικότερη όλων είναι οι ... ίδιοι. Καλή δύναμη, καλή συνέχεια και καλή σεζόν ... 
Γράψτε το σχόλιο σας...
15/09/2019 • 09:03